Σκουπίδια

Τα σκουπίδια είναι ένα πρόβλημα ηλικίας δεκαετιών που καμία παρελθούσα  Πασοκ ή ΝΔ κυβέρνηση δεν επέλεξε να λύσει οριστικά και αμετάκλητα. Η τωρινή κυβέρνηση Σύριζα, προσηλωμένη να αποδεικνύει συνεχώς ότι είναι ίδια και χειρότερη από τις προηγούμενες, επίσης δεν επέλεξε να το λύσει. Βιώνουμε για πολλοστή φορά μια εξοργιστική τριτοκοσμική κατάσταση, επικίνδυνη για τη δημόσια υγεία, την οποία όμως οι περισσότεροι βάζουν σε δεύτερη μοίρα είτε μπρος στο εκλογικό τους συμφέρον, είτε προάγοντας τη γνωστή καραμέλα της τουριστικής εικόνας.

Η αποκομιδή των σκουπιδιών και γενικά η καθαριότητα αποτελεί πάγια και διαρκή ανάγκη και μόνο ένας ανόητος δεν καταλαβαίνει ότι αυτές οι θέσεις εργασίας πρέπει να είναι μόνιμες. Επιπροσθέτως και σε κόντρα της γενικής νοοτροπίας που με μια φράση περιγράφεται ως «πάρε λίγα και κάνε πολλά», οι υπηρεσίες αυτές πρέπει να είναι επαρκώς στελεχωμένες και καλοπληρωμένες.

Το να κατηγορήσει κανείς τους συμβασιούχους ορισμένου χρόνου είναι μια εύκολη αντίδραση, η οποία αποτυγχάνει να δει συνολικά το πρόβλημα. Οι άνθρωποι αυτοί βρίσκονται σε μια χρόνια εργασιακή ανασφάλεια, όμηροι των κομμάτων, εκπαιδευμένοι δεκαετίες τώρα σε μια παθολογική καιροσκοπική και ατομικιστική νεοελληνική νοοτροπία με ευθύνες που απορρέουν ακριβώς από αυτή. Γι’ αυτό λοιπόν δε φέρουν μεγαλύτερες ευθύνες από όλους εμάς τους υπόλοιπους, που σε διάφορες άλλες περιστάσεις, σε κάποια άλλα χρονικά σημεία, επιλέξαμε το ατομικό αντί για το κοινωνικό όφελος. Αυτό βέβαια το απωθούμε γιατί πάντα οι άλλοι φταίνε και πάντα εμείς ξέρουμε καλύτερα.

Γενικά όλοι εμείς που ενοχλούμαστε και κραυγάζουμε όταν επανέρχεται ξανά και ξανά κάποιο σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα, θα ήταν καλό να μην είμαστε στον κόσμο μας όλο το υπόλοιπο διάστημα που το πρόβλημα δε σκάει, αλλά υποβόσκει. Ας ασχοληθούμε με το κάθε τέτοιο πρόβλημα αναδεικνύοντάς το και αφιερώνοντάς του το χρόνο (από το δικό μας χρόνο ναι) που του αρμόζει μέχρι να επιλυθεί. Ο γιατρός δεν είναι μόνο γιατρός, ο φούρναρης δεν είναι μόνο φούρναρης, ο τραπεζικός δεν είναι μόνο τραπεζικός, ο αστυνομικός δεν είναι μόνο αστυνομικός, η καθαρίστρια δεν είναι μόνο καθαρίστρια. Είμαστε και πολιτικά όντα και μέλη ενός συνόλου ταυτόχρονα, το οποίο για να λειτουργήσει σωστά χρειάζεται τη συμμετοχή όλων μας. Το πρόβλημα του άλλου μας αφορά και μας επηρεάζει. Όσο γαντζωνόμαστε με αποκλειστικότητα στο προσωπικό μας συμφέρον, στη δική μας οικογένεια, στη δική μας κάστα, η διαιώνιση είναι δεδομένη. Όταν οι διάφοροι απεργοί κλείνουν τους δρόμους και οι καθαρίστριες δεν μπορούν να πάνε στη δουλειά τους. Όταν οι γιατροί στα δημόσια νοσοκομεία εφημερεύουν 36 ώρες συνεχόμενες υπό άθλιες συνθήκες για 3 ευρώ την ώρα και ο φούρναρης μπορεί να υποστεί τις συνέπειες του burn out που βιώνουν. Όταν λοιπόν τα σκουπίδια βρωμίζουν τα πεζοδρόμια επί μέρες εν μέσω καύσωνα όλοι μα όλοι θα βιώσουν τις συνέπειες.

Υ.Γ. Είμαστε αναμφίβολα στον κόσμο μας όταν το πρόβλημα των χωματερών στη χώρα είναι τεράστιο (βλέπε εδώ) και όταν άλλες χώρες έχουν λύσει το πρόβλημα μετατρέποντας τα απορρίματα σε ενέργεια (βλέπε εδώ).

0 comments

Leave a Reply