Γιατί αδιαφορούμε στη σήμανση που λέει ότι το συγκεκριμένο προϊόν μπορεί να βλάψει το νερό, τον αέρα, το έδαφος και τα ζώα;

Μέλισσα σε ηλιοτρόπιο

Κάθε που καλοκαιριάζει, αρχίζει ο εφιάλτης με τις σκνίπες, τα κουνούπια και αυτά τα έρποντα καφέ σιχαμένα πράματα -που δεν θέλω να τα ονοματίσω- και στο μυαλό όλων μας είναι το πώς θα τα θανατώσουμε.

Ετσι αρχίζουν οι αγορές χημικών σκευασμάτων, η αλόγιστη χρήση τους εντός και εκτός του σπιτιού.

Οσοι δε έχουν κήπο -που τα τελευταία χρόνια δεν μπορούν να απολαύσουν εξαιτίας των σμηνών σκνίπας που πλανώνται-, επαφίενται στον κηπουρό ή το φυτώριο που θα πάνε και θα αναζητήσουν βοήθεια για τη λύση του προβλήματος.

Εμείς για να έχουμε σίγουρο αποτέλεσμα και κάποιοι για να αποκτήσουν πελατεία που για να την κρατήσουν θα πρέπει να εξοντώσουν ό,τι πετά, έρπει και αναπνέει στον χώρο, περνούν σε ψεκασμούς με εντομοκτόνα σκευάσματα, τις περισσότερες φορές ακατάλληλα για χέρια ερασιτεχνών και κυριότερα, ακατάλληλα, για χρήση μέσα στις πόλεις.

Μα το βρήκα, θα μου πείτε, στο σουπερμάρκετ ή μου το έδωσαν στο φυτώριο.

Συμφωνώ, μα διαβάσαμε τις σημάνσεις που φέρουν στο πίσω μέρος της συσκευασίας τους;

Μμμ, εδώ αρχίζει το ενδιαφέρον κομμάτι. Ας δούμε τα πράγματα λογικά.

Είναι δυνατόν ένα προϊόν ακόμα κι αν πωλείται στο σουπερμάρκετ, που φέρει τη σήμανση Ν, ήτοι επικίνδυνο για το περιβάλλον, έτσι και την υγεία του ανθρώπου, ή Χ, σήμανση που προειδοποιεί ότι το προϊόν είναι επιβλαβές, ερεθιστικό (σημαίνει ότι μπορεί να ερεθίσει το δέρμα και τα μάτια και να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στην υγεία του ανθρώπου), να είναι αβλαβές για εμάς τους ίδιους;

Να μη μιλήσω γι’ αυτά που έχουν επάνω τους τη νεκροκεφαλή που σημαίνει «τοξικό».

Είτε είναι για εξωτερικούς χώρους πόσο μάλλον όταν το ρίχνουμε μέσα στα σπίτια μας.

Γιατί αδιαφορούμε στη σήμανση που λέει ότι το συγκεκριμένο προϊόν μπορεί να βλάψει το νερό, τον αέρα, το έδαφος και τα ζώα;

«Ωχ, καημένη», θα μπορούσε να πει κανείς, «εγώ με ένα φσσστ που θα κάνω θα σκοτώσω τις μέλισσες ή θα μολυνθεί ο υδροφόρος ορίζοντας; Υπερβολές». Μακάρι να ήταν υπερβολές.

Κάθε στιγμή είναι μια καλή χρονική στιγμή για να αντιληφθούμε τον βασικό νόμο της ζωής, που είναι ότι «κάθε δράση έχει και αντίδραση» και ακόμη να αποδεχτούμε αυτό που ονομάζεται ο κύκλος, η αλυσίδα της ζωής και σημαίνει πως ό,τι υπάρχει πάνω στη γη κι απαρτίζει μέρος της, άρα και την ίδια τη γη, το νερό, ο αέρας, τα πουλιά, τα ζώα της ξηράς και της θάλασσας, τα φυτά, οι άνθρωποι, είμαστε όλοι συνδεδεμένοι μεταξύ μας και αλληλεπιδρούμε.

Οταν ένα μέρος της αλυσίδας διαταραχτεί, διαταράσσεται και η όλη επακόλουθη διαδοχικότητα.

Προσπαθήστε να το δείτε αυτό μακροπρόθεσμα και σε όλα τα επίπεδα.

Eίναι σαν να παίζουμε το γύρω γύρω όλοι ή να χορεύουμε σε «χορούς κυκλωτικούς» και ξαφνικά κάποιοι να αποχωρούν.

Τι γίνεται τότε; Χαλάει προς στιγμήν ο κύκλος, χάνεται ο ρυθμός, σταματάει η ροή.

Είναι κάτι σαν το παιχνίδι jenga. Το ένα τουβλάκι πρέπει να πατά σταθερά πάνω στο άλλο για να μην γκρεμιστεί το όλο οικοδόμημα.

Χρειάζομαι εσένα, αέρα, για να ζήσω, χρειάζομαι εσένα, νερό, για να ξεδιψάσω και να ποτίσω τις καλλιέργειές μου, χρειάζομαι εσένα, πέτρα και δάσος, για να συγκρατείς τα νερά των πλημμυρών, να μου δίνεις οξυγόνο να αναπνεύσω, χρειάζομαι εσένα, μέλισσα, για να κάνεις αυτό που ξέρεις καλά, να επικονιάσεις τα φυτά και τα λουλούδια κι έτσι εγώ, ο άνθρωπος, να έχω τροφή να ζήσω.

Αυτή είναι μια μικρή εικόνα αυτού του αέναου χορού της ζωής.

Κάτι που έχουν κατανοήσει πολλοί ευτυχώς και δρουν για την προστασία της γης, είτε σε προσωπικό επίπεδο είτε σε ομαδικό.

«Σώστε τις μέλισσες», φωνάζει η Greenpeace στην εκστρατεία της και εξηγεί γιατί:

«Πάνω από το 35% της παγκόσμιας παραγωγής τροφής εξαρτάται από τα έντομα-επικονιαστές.

Από τα 100 είδη καλλιεργειών, τα οποία παράγουν το 90% της παγκόσμιας τροφής, 71 επικονιάζονται από τις μέλισσες.

Χωρίς αυτά, εκατομμύρια άνθρωποι και ζώα θα υπέφεραν από στέρηση τροφής.

Στην Ευρώπη μόνο, πάνω από 4.000 είδη λαχανικών μεγαλώνουν χάρη στην ακούραστη δουλειά των μελισσών.

Καρποί όπως τα μήλα, οι φράουλες και τα αμύγδαλα θα εμφανίσουν πρώτα απότομη πτώση.

Η εξαφάνιση των μελισσών θα έχει και καταστροφικές επιπτώσεις στην οικονομία, αν αναλογιστούμε ότι η οικονομική αξία της επικονίασης των μελισσών αποτιμάται σε 265 δισ. ευρώ τον χρόνο, παγκοσμίως».

Και γιατί εξαφανίζονται οι μέλισσες; «Η κυριότερη απειλή είναι τα χημικά φυτοφάρμακα υψηλής τοξικότητας».

Βέβαια μιλά για τα φυτοφάρμακα που χρησιμοποιούνται στις αγροτικές καλλιέργειες αλλά, προσέξτε, τα ίδια εντομοκτόνα φυτοφάρμακα διοχετεύουν στους πελάτες τους για την καταπολέμηση σκνιπών και κουνουπιών ή απλά μελίγκρας στα φυτά πολλά φυτώρια, φαινόμενο γνωστό πολλά χρόνια τώρα.

«Σύμφωνα με εκτιμήσεις της IUCN -Διεθνής Ενωση για την Προστασία της Φύσης- τις επόμενες δεκαετίες θα εξαφανιστούν άλλα 20.000 ανθοφόρα φυτά. Αυτό επηρεάζει τις μέλισσες που ζουν σε μελίσσια αλλά και τις άγριες μέλισσες που χρειάζονται αδιατάρακτους βιότοπους για να χτίσουν τις φωλιές τους», διαβάζουμε.

Ας κρατήσουμε λοιπόν αυτά τα δεδομένα κι ας δούμε τι σημαίνει εντομοκτόνο.

«Εντομοκτόνα είναι οι χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται στην καταπολέμηση εντόμων που είναι επιβλαβή για φυτά και ζώα.

»Ανάλογα με τη χημική σύνθεσή τους κατατάσσονται σε διάφορες ομάδες, των οποίων σπουδαιότερες είναι οι: Καρβαμιδικοί εστέρες, Νιτροφαινόλες, Οργανοφωσφορικοί εστέρες, Χλωριωμένοι υδρογονάνθρακες».

Είναι αθώες; Ούτε να το διανοηθείς.

«Μα ένα κατσαριδοκτόνο -να, την είπα την κακιά τη λέξη- ή ένα φάρμακο που θα ρίξω για τις σκνίπες είναι δυνατόν να τα κάνει όλα αυτά;».

Αυτά κι άλλα χειρότερα, γι’ αυτό η γνώση προέχει.

Σε παλαιότερη συνέντευξη που είχαμε πάρει από τον πρώην πρόεδρο του ΕΦΕΤ, Νίκο Κατσαρό, για τη χρήση οργανοφωσφορικών εντομοκτόνων στις πόλεις, είχε πει χαρακτηριστικά:

«Ο κίνδυνος που υπάρχει από τη χρήση και την κατανάλωση των οργανοφωσφορικών ουσιών είναι πολύ σοβαρός.

Διότι, κατ’ αρχήν, καταλήγουν στην αποχέτευση. Από την αποχέτευση, όποιο κι αν είναι το σημείο υποδοχής, είτε είναι η θάλασσα είτε οποιοδήποτε άλλο σημείο (π.χ. ένα ποταμάκι), εκεί δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα μείωσης του οξυγόνου, με αποτέλεσμα την καταστροφή του θαλάσσιου (υδάτινου) οικοσυστήματος αλλά και το φαινόμενο του ευτροφισμού.

Είναι ευθύνη της πολιτείας να κάνει αυστηρούς και επιτακτικούς ελέγχους ώστε αυτά τα σκευάσματα να μη χρησιμοποιούνται σε κατοικημένες περιοχές, όπως ορίζει ο νόμος.

Και στα φυτώρια που χορηγούν αυτού του είδους τα απαγορευμένα φυτοφάρμακα για τις αστικές περιοχές σε ανυποψίαστους καταναλωτές να τους επιβληθούν οι αντίστοιχες σοβαρές κυρώσεις.

Διότι προσβάλλουν και το περιβάλλον και ιδίως την ανθρώπινη υγεία».

Από άλλη συνέντευξη αναπληρωτή καθηγητή παρασιτολογίας στο ΑΠΘ, αντλούμε:

«Τα χημικά εντομοαπωθητικά είναι εν πρώτοις 100% αποτελεσματικά, αλλά σε βάθος χρόνου αποδεικνύονται ανίσχυρα, γιατί οι κατσαρίδες εθίζονται σε αυτά και αποκτούν σταδιακά ανοσία (κι εξηγούσε τον μηχανισμό).

Η υπολειμματική δράση των χημικών εντομοαπωθητικών είναι πολύ ισχυρή κι έχει μεγάλη διάρκεια, έτσι οι ουσίες με τις οποίες ψεκάζουμε και εμποτίζονται τα διάφορα σημεία, παραμένουν για έναν μήνα σχεδόν μετά την απεντόμωση.

Η δράση των ουσιών είναι σωρευτική, άρα οι παρενέργειες σε βάθος χρόνου δύνανται να είναι σοβαρές».

Συμπληρώνουμε στα διαβάσματά μας πληροφορίες από το σύγγραμμα της δρος Αναστασίας Δημητρίου, φυσικού-περιβαλλοντολόγου.

«Το εντομοκτόνο απορροφάται και εισέρχεται στον ανθρώπινο οργανισμό με την απλή επαφή – από το δέρμα, με εισπνοή, από τον γαστρεντερικό σωλήνα ή από άλλους βλεννογόνους»…

«Ελεος, κοπελιά, ένα εντομοκτόνο είπαμε να πάρουμε. Μη μας βγάλεις την ψυχή», θα μου πείτε.

Και τι να κάνω εγώ, που ένα φσσστ δεν είναι μονάχα ένα φσσστ, αλλά κουβαλάει κι όλη την παλιοπαρέα μαζί του;

Πότε μια κίνηση ήταν μόνο μια κίνηση, χωρίς καμία παράπλευρη απώλεια, αντίδραση, συμπληρώστε με όποια λέξη θέλετε.

Ετσι, όσο κι αν φαίνεται ψυχαναγκαστικό, προτού καταφύγουμε σε χημικές λύσεις, καλό είναι να σκεφτούμε όλα τα προηγούμενα και να δώσουμε μια ανάσα στον εαυτό μας, να σκεφτεί προτού πράξει.

Μια ανάσα καθοριστική για όλη την αλυσίδα της πλάσης.

«Η αναζήτηση της επίδρασης που ασκεί στην υγεία του ανθρώπου το φυσικό περιβάλλον δεν είναι κάτι καινούργιο.

Ο Ιπποκράτης στο έργο του “Περί αέρων, υδάτων, τόπων” εξετάζει την επίδραση αυτή.

Οι απόψεις του συνοψίζονται στις εξής αρχές:

Το περιβάλλον ρυθμίζει την υγεία του ανθρώπου. Το κλίμα, οι άνεμοι, η ποιότητα του εδάφους και του νερού, η ακτινοβολία του ήλιου επιδρούν και καθορίζουν τελικά την υγεία του.

Το περιβάλλον διαμορφώνει με τρόπο οριστικό όλα εκείνα τα στοιχεία που κάνουν το ένα έθνος να διαφέρει από τα άλλα. Η πραγματεία αυτή αναδεικνύει τον Ιπποκράτη ως τον πατέρα της περιβαλλοντικής ιατρικής», διαβάζουμε στο βιβλίο των εκπαιδευτικών «Αγωγή υγείας και περιβάλλοντος / Εκθεση και προστασία από τις επικίνδυνες ουσίες» από τη δρα Αναστασία Δημητρίου.

Ας επιλέξουμε λοιπόν φυσικά σκευάσματα ακίνδυνα για εμάς, τα κατοικίδιά μας, τα παιδιά μας, τους φίλους μας που θα έρθουν στο μπαλκόνι μας για μια όμορφη καλοκαιρινή βραδιά.

Τι λύσεις έχω; Φυσικά εντομοκτόνα

Περιβάλλον, λίμνη, δάσος

 Εντομοκτόνα από φυσικό πύρεθρο.

Τέτοιας σύστασης προϊόντα εφαρμόζονται σε φυτά για την αντιμετώπιση της μελίγκρας και της ψώρας, αλλά είναι κατάλληλα και για τις σκνίπες.

Στην ελληνική αγορά κυκλοφορούν 2-3 εμπορικά σκευάσματα, για χρήση ανεξαρτήτως θερμοκρασίας περιβάλλοντος.

 Θερινός πολτός.

Ενδείκνυται ψεκασμός σε στάσιμα νερά όπου υπάρχουν κουνούπια, σκνίπες κ.λπ.

 Βάκιλος Θουριγγίας ή παραφινικά λάδια.

Μπορούμε να ψεκάσουμε σε λιμνάζοντα ή στάσιμα νερά ή όπου υπάρχει υπερβολική υγρασία.

Το καθένα έχει διαφορετικό μηχανισμό δράσης αλλά το αποτέλεσμα είναι ίδιο.

Εξοντώνουν τις σκνίπες. Τα βρίσκουμε σε καταστήματα γεωργικών εφοδίων.

 Ηλεκτρικές παγίδες.

Παγίδες με φως led, διαθέσιμες για εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους, με λάμπες υπεριώδους ακτινοβολίας (UV), με ελκυστική ουσία που μιμείται την ανθρώπινη μυρωδιά.

Ολες θα τις αναζητήσουμε σε εξειδικευμένα καταστήματα γεωργικών εφοδίων, φαρμακεία αλλά και μέσω διαδικτύου.

 Παγίδες με λάμπες (μπλε ή μοβ).

Το φως των λαμπτήρων τους έλκει τα κουνούπια τα οποία θανατώνονται άμεσα διά… ηλεκτρικής εκκενώσεως, από το ηλεκτροφόρο πλέγμα που εμπεριέχουν.

 Συσκευές υπερήχων.

Εχουν εμφανιστεί στην αγορά τα τελευταία χρόνια αρκετές ηλεκτρικές συσκευές οι οποίες εκπέμπουν υπερήχους σε συχνότητα που δεν ανταποκρίνεται το ανθρώπινο αυτί, όμως κρατούν μακριά τα κουνούπια.

Τις βρίσκουμε σε καταστήματα ηλεκτρονικών ειδών ή μέσω διαδικτύου.

 Πλαστικές παγίδες με κόλλα.

Τις κρεμάμε στα κλαδιά των δέντρων ή από τις γλάστρες ή το ταβάνι της βεράντας.

Το μόνο κακό είναι ότι λειτουργούν χωρίς εξαιρέσεις, οπότε μπορεί να χάσουμε και έντομα που είναι ωφέλιμα για τον κήπο μας.

Πηγή : Αβλαβή εντομοκτόνα για τον άνθρωπο και το περιβάλλον

0 comments

Leave a Reply