Ας αφεθούμε σε λίγη καλοσύνη

Κάποτε ας εισακούσουμε την κούραση μας. Ας νιώσουμε την κούραση από την αδιάκοπη υπερένταση που επιβάλλουμε στο σώμα και το πνεύμα. Ας το εισακούσουμε αν έχουμε εισχωρήσει σε ένα λαβύρινθο όπου παραμονεύει ο φόβος, η καχυποψία, ο θυμός, η ντροπή, η ζήλεια και η ενοχή.. Αν έχουμε απομακρυνθεί από τη χαρά ενός γνήσιου θετικού συναισθήματος.. Αν έχουμε κολλήσει στο κυνήγι της επιβράβευσης μιας εικονικής πραγματικότητας.. Αν μας έχει τεντώσει η αγωνία της ανάγκης μας για έλεγχο.. Αν συναναστρεφόμαστε από συνήθεια και ιδιοτέλεια.. Αν για να δώσουμε πρέπει να περιμένουμε πρώτα να λάβουμε.. Δεν κουραστήκαμε πια?

Ας σταματήσουμε να τρέχουμε πίσω από τον εαυτό μας και ας αφήσουμε και κάτι να πέσει κάτω. Η Μεγάλη Εβδομάδα ας γίνει η δικαιολογία για να πάρουμε μια μικρή άδεια από την περιφρούρηση των υψηλών μας κατασκευών. Και ας μη γίνει η περίοδος αυτή ακόμη μια στεγνή μετάγγιση επείγουσας ξεκούρασης σε έναν «ασθμαίνοντα Σίσσυφο». Ούτε άλλη μια υποκριτική προκαθορισμένη παράσταση. Κάποτε Κάποιος στηλίτευσε την υποκρισία. Κάποτε Κάποιος δίδαξε νοήματα όπως η αγάπη, η καλοσύνη, η απλότητα, η ταπεινότητα, η αλληλεγγύη. Ασχέτως αν δεν είμαστε ευλαβείς, ασχέτως με το αν και πόσο πιστεύουμε, ας θυμηθούμε πώς είναι έστω και για μια στιγμή να αισθανθούμε έτσι. Πότε ήταν η τελευταία φορά, μήπως θυμόμαστε?

Ας ξύσουμε και λίγο το σκληρό περίβλημα.

Η ψυχή μας χρειάζεται να απαλύνει έστω και για λίγο. Ας αφεθούμε σε λίγη καλοσύνη.

Evolution Path

0 comments

Leave a Reply